Slechts Hondepoep

Voor de ouderen onder ons

Tja als je deze titel leest, denk je natuurlijk gelijk Oh dit is niet voor mij, Hhmm wat is oud en wat is jong. Soms kom ik mijn bed uitvallen (na een avondje stappen) en dan voel ik me vreselijk oud. Trouwens dat stappen komt ook niet zoveel meer voor hoor, dit vanwege mijn leeftijd. En soms spring ik vrolijk uit bed en voel ik me zo goed dat ik de hele wereld aan kan.

Maar goed wie moet dit nu wel lezen en voor wie is dit nu niet bestemd. Welke criteria kun je nu eigenlijk aanhouden voor jong en oud. Wat is nu mijn generatie en welke generatie is nu jonger dan mij. Wellicht is er hier iemand van een generatie voor mij

Kijk in mijn tijd kon je nog vrij over straat fietsen, als wij iets deden wat we niet mochten doen, kregen we gewoon een draai om onze oren, of erger een trap onder onze kont, en als we dan weer eens een draai om de oren hadden gekregen, was er geen psycholoog nodig om ons hiervoor te behandelen. Ook aten we bespoten groente en fruit, hadden loodhoudende verf, mochten overal roken, reden zonder helm op de bromfiets, stonden op voor oude mensen en hadden geen gezeik over hondepoep.

Hondenbelasting hadden we toen nog niet en je kon je hond laten poepen waar je maar wou, zonder dat er ook maar iemand vreemd van op keek. Je zag hele volksstammen de kakkietrap doen. Dat ging ongeveer als volgt. Je liep niets vermoedend over straat ( dat kon toen nog) of over de stoep, totdat je plotseling iets zachts onder je schoen voelde, op het moment dat je keek wat het was kwam er ook een vreselijke stank je neusgaten in, en je wist dat je weer eens in de poep had gestaan. Van schrik ging je op een been hinkelen (waarom weet niemand) maar het gevolg was dat je ook met je andere schoen in de kak terecht kwam. Als je een beetje pech had was het een drol van een aanzienlijk formaat en gleed je uit zodat ook je broek een mooie bruine veeg had. Lopend op je hakken zocht je dan het eerste beste graspolletje op en trachtte dan nauwkeurig je schoenen van dit stinkende goedje te ontdoen. Het kwam ook voor dat je helemaal niet in de gaten had dat je een keutel van formaat meesleepte aan je schoenen, totdat je thuis was en je moeder luidkeels gilde wie de wc niet had doorgetrokken omdat het zo godsgruwelijk stonk in huis. Dan bleek dat je de drol zorgvuldig over het hoogpolis tapijt had verdeelt en je precies kon zien waar jij je voeten had neergezet. Vervolgens leverde je dat weer een wats om de oren op, en een middagje tapijtvanpoepontdoen. Wat was ik blij dat de hondenbelasting zijn intrede deed. Ja die hondenbelasting heeft veel veranderd in Nederland. Had je een hond, dan moest je er belasting voor betalen, een soort poep btw zeg maar. Het grappige is dat je sinds die tijd ook je hond niet meer klakkeloos overal kon laten schijten. Je betaalde immers belasting, en daar deed de gemeente hele nuttige dingen mee (werd ons verteld) Wij hebben ze nooit gezien, maar het was wel zo. Oh ja hier in Hengelo werd een hondenveldje aangelegd. Dit veldje lag wel aan de andere kant van de stad en moet je een klere-eind lopen om dit te bereiken, Voor je er was had je hond zich al drie keer van de nodige poep ontdaan. Om er maar toch voor te zorgen dat de poep op de daarvoor bestemde plaats terecht kwam, kon je maar een ding doen
MEENEMEN !!!!! Hele volksstammen Hengeloers liepen met zakjes poep in de hand richting het hondeveldje om het daar met een zwierige zwaai neer te gooien. Met een beetje pech kreeg je de poep van diegene die achter je kwam in je nek omdat deze niet zo zorgvuldig kon mikken als jou. Het was een drukte van jewelste daar op het veldje. Er werden wedstrijden georganiseerd. Je had bijvoorbeeld de poepvergooi wedstrijd, en de figuurpoepgooiwedstrijd en wat al niet meer. Na een tijdje werden wij Hengeloers te lui om iedere keer dat gruwelijke eind naar het hondenpoepveldje te lopen en deed het poepschepje zijn intrede. In alle maten en kleuren werden ze aangeboden, rode, gele blauwe en bruine poepschepjes waren in grote aantallen te koop. Je voelt het natuurlijk al aankomen. Wij waren de enige die met een mestgreep de straat op moesten, want waar koop je nu een poepschep die een drol van een Bordeaux dog in een keer op kan scheppen. JUIST nergens.