Gewoon geboekt

Je kunt wel blijven twijfelen over dit wel, en dat niet, maar ik wil zo graag, maar het kost zoveel. Wel doen niet doen,
Nou ik heb het gewoon gedaan. Ik heb een vlucht geboekt en ga weer terug naar mijn geliefde Bali. Niet dat ik het hier niet prettig vind hoor, maar ik moet echt weer ontstressen.

Als je op Bali bent geweest, (en dan bedoel ik niet een georganiseerde rondreis of zo, ) maar je hebt echt contact gehad met de mensen op Bali, dan kun je in Nederland bijna niet meer wennen. Op straat spreekt iedereen je aan met onbelangrijke beleefdheden en zijn heel geinteresseerd in je. Heb je goed geslapen? Waar ga je naar toe ? waar kom je vandaan ? Ben je getrouwd, Hoeveel kinderen heb je ? Hoe heet de oudste, wat doe je voor je werk, ben je rijk, wanneer ben je op Bali gekomen, wanneer ga je weer naar huis ? Je moet natuurlijk ook al deze beleefdheden weer terug vragen, dus een wandeling van 10 minuten duurt al gauw drie kwartier. Echt onthaasten en belangstelling hebben voor elkaar.
Moet je hier in Nederland proberen. Als iemand je al terug groet mag je blij zijn en na de tweede vraag moet je oppassen dat je geen knal voor je kop krijgt.

We hebben hier echt geen oog meer voor elkaar. Geen tijd en geen belangstelling. Jammer is dat. We zijn alleen nog maar bezig met onszelf en ons eigen geluk. Druk druk druk. Zelfs de kinderen leven volgens een strakke planning. 15.00 uur terug van school, 15.10 uur pianoles, 18.00 uur eten 18.30 uur voetbal training en ga zo maar door.

Nee dan Bali daar speelt het leven zich hoofdzakelijk op straat af, gezellig keuvelende mensen en om 22.00 uur ligt iedereen op bed omdat de dag weer vroeg begint.

Ik kan niet wachten tot ik weer ga.