Toch van slag

Woensdag 17 mei 13:20 uur

Goh toch ben ik van slag. Dat begon vorige week donderdagmiddag. Ik was op het ziekenhuis gevraagd te spreken over mijn bijna dood ervaringen voor IC verpleegkundigen, verpleegkundigen van de cardio afdeling en specialisten. Gelukkig zou mij psygoloog me bijstaan en hij vroeg zich af of het wel een goed idee was.

Natuurlijk zei ik stoer, ik heb het verwerkt hoor.......... Nou dus mooi niet. Ik ontdek dat de oude angst weer de kop opsteekt. Toch weer, ondanks dat het geen straf is op te sterven.

Ik heb ontdekt dat ik niet bang ben om dood te gaan, maar wel om dood te zijn.

En toen ?

Maandag 15 mei 12:00 uur

We hebben besloten om naar Bali te gaan. Het besluit kwam heel onverwacht en erg impulsief onder het genot van een biertje. Okee helemaal enthousiast gingen we naar bed.

Natuurlijk heb ik de hele nacht niet geslapen want Bali is wel erg ver. En dat met mijn hartproblemen.

Zet maar uit je hoofd zei ik de volgende ochtend. We gaan niet want ik durf niet. Stel dat er iets met me gebeurt. Ze werd erg pissig op me en verweet me het enthousiastme van de vorige avond. Toen ze nar haar werk washeb ik toch maar even contact gezocht met mijn cardioloog en hij zag er gen enkel probleem in.

Nou dus wat let me . Toch maar geboekt. Zondag gaat het gebeuren.

he bah

Woensdag 3 mei 2006 12:00 uur

Vannochtend vol goede moed naar mijn werk gegaan om me weer even in te lezen.
Toevallig las ik de opgemaakte post en zag daarbij een brief van de voetbalvereniging die we sponseren. Nou ik stond meteen weer op tilt. Daar zat een nota bij van de inrichting van de kantine. Ik had ooit eens op een avond gezegd (ergens in 2004) dat het wellicht een leuk idee zou zijn op bij het honderd jarig bestaan de vereniging een nieuwe kantine inrichting cadeau te doen.

Verder hier nooit meer iets over gehoord of over gesproken. Ook geen invloed kunnen uitoefenen op de soort en prijs van de meubelen. Zijn ze helemaal gek geworden daar. Ik heb de lol al weer gehad hier.

Ooooaaaaggghhhhhh

Jezus ik ben me toch een partij moe zeg. Ik heb de griep, en meteen weer de angst voor een nieuwe endocarditus. Die angst zal wel nooit overgaan. Gisteravond getempt en een lichte verhoging. Vannochtend was mijn temperatuur weer normaal.

Het zal wel van dit weekend komen. We zijn op koninginnedag met de kids wezen stappen. Eerst lekker de stad in en daarna naar Revelation in Enschede. Tot laat op de dansvloer gestaan. Gave muziek daar. Grappig maar de kids keken er niet meer van op. die zijn het van ons gewent dat we lekker meedoen. Hun vrienden waren helemaal verbaast.

Cor was hier deze week. Hij moet weer naar Bali. Op zijn vraag of wij ook kwamen hoefde ik niet te lang na te denken. Dit is een eenmalige kans, dus meten geboekt. Yesssssss